Kanclerz Merz za dalszymi cięciami w budżecie unijnym
#Niemcy #Merz #UE #budżet #WieloletnieRamyFinansowe
W oświadczeniu rządowym, wygłoszonym 14 października 2026 r. w Bundestagu, dzień przed posiedzeniem Rady Europejskiej, kanclerz Friedrich Merz podtrzymał restrykcyjne stanowisko Niemiec wobec negocjacji Wieloletnich Ram Finansowych UE na lata 2028-2034. Podkreślił, że przedstawiona przez Irlandię – sprawującą prezydencję w Radzie Unii Europejskiej – propozycja kompromisowa wymaga dodatkowych cięć „we wszystkich obszarach” oraz wyraźniejszego określenia priorytetów finansowych UE.
Zdaniem Merza środki unijne powinny być w większym stopniu kierowane na bezpieczeństwo i wzmacnianie konkurencyjności europejskiej gospodarki, czemu ma towarzyszyć ograniczenie biurokracji. Kanclerz opowiedział się jednocześnie za zmianą struktury unijnych wydatków i silniejszym podporządkowaniem ich strategicznym priorytetom UE. Takie podejście oznacza dalszą presję na przesunięcie środków z tradycyjnych polityk redystrybucyjnych, w szczególności polityki spójności i wspólnej polityki rolnej, na instrumenty wspierające bezpieczeństwo, innowacyjność i rozwój przemysłu.
Istotnym elementem wystąpienia kanclerza Niemiec było podkreślenie współpracy niemiecko-francuskiej w zakresie polityki handlowej i ochrony europejskiego rynku. Merz odwołał się do wspólnej inicjatywy z prezydentem Emmanuelem Macronem, której celem jest wyposażenie UE w skuteczniejsze instrumenty reagowania na nieuczciwe praktyki handlowe państw trzecich. Chodzi zwłaszcza o subsydiowanie produkcji i nadmierne moce wytwórcze. Inicjatywa odzwierciedla rosnącą zbieżność stanowisk Berlina i Paryża w sprawie wzmocnienia konkurencyjności europejskiej gospodarki oraz przeciwdziałania tzw. drugiemu szokowi chińskiemu (China Shock 2.0). Termin ten odnosi się do nowej fali presji konkurencyjnej ze strony Chin, wynikającej z ich nadwyżek mocy produkcyjnych, subsydiów państwowych i rosnącego eksportu.
Wystąpienie Merza wskazuje jednak, że zbliżenie niemiecko-francuskie w kwestii handlu nie oznacza przezwyciężenia rozbieżności dotyczących przyszłego budżetu UE. Niemcy pozostają zwolennikiem ograniczenia jego ogólnej wielkości i przesunięcia środków na nowe priorytety, podczas gdy Francja opowiada się za ambitniejszym finansowaniem wspólnych polityk, przy jednoczesnej ochronie wydatków rolnych i poszukiwaniu nowych źródeł dochodów. (R. Szymanowski)
