Nowe niemieckie tradycje na liście dziedzictwa kulturowego
#Niemcy #dziedzictwokulturowe #tradycjeniematerialne #ListaUNESCO #Binz #Wulf #Weimer
Podczas Konferencji Ministrów Kultury (KMK) krajów związkowych federacji, 27 marca 2026 r., zdecydowano o wpisaniu pięciu nowych tradycji na niemiecką listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Są to: 1) kultura gry w piłkę nożną przez dzieci i młodzież; 2) krawiectwo męskie (szycie na miarę); 3) tradycja św. Marcina w Nadrenii-Palatynacie (marsze z pochodniami i śpiewem w dniu imienin patrona – 11 listopada); 4) tradycje jarmarków na festynach ludowych; 5) tradycje drobnego wędkarstwa przybrzeżnego (rejon Morza Bałtyckiego i jego zatok). Lista ta obejmuje obecnie 173 tradycje pielęgnowane i przekazywane w Niemczech z pokolenia na pokolenie.
Katharina Binz, minister ds. rodziny, kobiet, kultury i integracji w Nadrenii-Palatynacie, pełniąca funkcję przewodniczącej KMK, zaznaczyła, że żywotność niematerialnego dziedzictwa kulturowego wynika z praktykowania tradycji w życiu codziennym i wspólnego ich kształtowania. Jest to element łączący pokolenia i kreujący regionalną tożsamość. Jej zdaniem wpisanie na tę listę pięciu kolejnych pozycji dowodzi wciąż ważnej roli dziedzictwa kulturowego, które nieustannie się rozwija. Oznacza też, że federacja i kraje związkowe biorą na siebie odpowiedzialność za zachowanie różnych form współżycia społecznego dla przyszłych generacji.
Wiceprezydent niemieckiej Komisji UNESCO Christoph Wulf zwrócił uwagę, że niematerialne dziedzictwo kulturowe powstaje tam, gdzie ludzie – poprzez zaangażowanie – wnoszą do niego własny wkład, dzieląc się przy okazji swą wiedzą i wspólnie praktykując swe obyczaje. Przyjęcie nowych tradycji na listę UNESCO świadczy o tym, że można również dzisiaj, w nowych warunkach, zaadoptować formy ekspresji kulturowej, wyrażane przez wspólnoty świadome swej historii i działające na rzecz „różnorodnej przyszłości”. Niematerialne dziedzictwo jest więc – według Wulfa – czymś więcej niż tylko spojrzeniem wstecz, jest to „przeżywanie teraźniejszości”.
Wolfram Weimer, minister stanu ds. kultury i mediów, nazwał niematerialne dziedzictwo kulturowe „trwałymi korzeniami” dzisiejszej niemieckiej tożsamości kulturowej. Jak stwierdził, są to tradycje przekazujące przyszłym pokoleniom takie wartości, jak: umiejętność dzielenia się, solidarność czy spójność. Niektóre z nich, choćby krawiectwo męskie, łączą w sobie tradycyjną sztukę krawiectwa ze współczesnym wzornictwem, wpływając też na modę i przemysły kreatywne.
Konwencja o zachowaniu niematerialnego dziedzictwa kulturowego i pielęgnowaniu żywych tradycji – w dziedzinach: tańca, teatru, muzyki, wiedzy o przyrodzie, technik rzemiosła oraz przekazów ustnych – została podpisana podczas konferencji UNESCO w Paryżu w 2003 r. Do tej pory ratyfikowało ją 185 państw. Niemcy przystąpiły do niej w 2013 r. Propozycje nowych przyjęć na listę są najpierw weryfikowane przez gremium niemieckiej Komisji UNESCO, a następie wybierane w trakcie kilkustopniowego postępowania proceduralnego. (M. Wagińska-Marzec)
https://www.zdfheute.de/panorama/bolzplatz-schaustellerei-immateriell-kulturerbe-neu-100.html
