Wraca kwestia Taurusów dla Ukrainy
#Niemcy #Ukraina #Pistorius #Merz #Taurus
Niemiecki minister obrony Boris Pistorius oświadczył 5 lipca 2026 r. w wywiadzie dla „Bild am Sonntag”, że nie widzi już potrzeby przekazania Ukrainie pocisków manewrujących Taurus. Argumentował, że ukraińskie siły zbrojne potrafią skutecznie razić cele na terytorium Rosji własnymi środkami, głównie dronami dalekiego zasięgu. Jako przykład podał ataki na rafinerie i obiekty logistyczne wykorzystywane przez rosyjską armię. W jego ocenie skuteczność tych działań dowodzi, że Kijów nie potrzebuje już niemieckiego systemu.
Szef niemieckiego resortu obrony przedstawił względnie optymistyczną ocenę sytuacji na froncie. Stwierdził, że linia walk pozostaje zasadniczo stabilna, a zmiany terytorialne są niewielkie, choć obie strony ponoszą bardzo wysokie straty. Za istotną uznał poprawę ukraińskich zdolności do uderzania w rosyjskie zaplecze: infrastrukturę paliwową, magazyny i węzły logistyczne, których niszczenie utrudnia Rosji zaopatrywanie wojsk i prowadzenie ofensywy.
Jest to wyraźna zmiana argumentacji Pistoriusa w sprawie odmowy przekazania Ukrainie pocisków Taurus. W sierpniu 2023 r. mówił on, że dostawa Taurusów nie jest priorytetem ze względu na ich zasięg i związane z tym ryzyko. Nie wykluczał jednak zmiany zdania w tej kwestii w przyszłości. W marcu 2024 r., po ujawnieniu rozmowy oficerów Bundeswehry o możliwym użyciu pocisków, podkreślał z kolei, że Taurusy nie przesądzą o wyniku wojny, a Niemcy nie mogą przekroczyć granicy, poza którą istnieje ryzyko bezpośredniego udziału w konflikcie. Dzisiejsza argumentacja ministra Pistoriusa jest bliska stanowisku kanclerza Friedricha Merza z 25 marca br., gdy to szef rządu federalnego wyjaśniał w Bundestagu, że jego wcześniejsze apele – gdy był jeszcze liderem chadeckiej opozycji – o przekazanie Taurusów zakładały posiadanie przez Bundeswehrę wystarczającej liczby sprawnych pocisków. Obecnie Ukraina dysponuje własnymi środkami dalekiego zasięgu, częściowo rozwijanymi dzięki niemieckiemu wsparciu, które – zdaniem kanclerza – mogą być skuteczniejsze niż niewielka liczba Taurusów możliwa do przekazania. Za ważniejsze uznał więc finansowanie ukraińskiej produkcji uzbrojenia.
Także strona ukraińska przyznaje, że znaczenie Taurusów zmieniło się wraz z rozwojem krajowej produkcji. Minister obrony Ukrainy Mychajło Fedorow oświadczył w maju br., że Kijów pozostaje zainteresowany pozyskiwaniem większej liczby środków rażenia, ale dysponuje już własnymi pociskami o podobnym zasięgu. Nie oznacza to, że niemieckie rakiety byłyby bezużyteczne, gdyż mają zasięg przekraczający 500 km, dysponują odpornym na zakłócenia systemem nawigacji oraz ciężką, dwustopniową głowicą przeznaczoną do niszczenia celów umocnionych i głęboko ukrytych. Skuteczne uderzanie w takie obiekty utrudniałoby zaopatrywanie wojsk i prowadzenie operacji ofensywnych, wzmacniając tym samym ukraińską obronę. Tańsze drony są więc przydatne w atakach masowych, ale nie stanowią pełnego zamiennika zaawansowanych pocisków manewrujących, zwłaszcza w przypadku uderzeń na silnie chronione lub utwardzone cele.
Zmiana stanowiska Pistoriusa nie oznacza odejścia od odmowy przekazania Taurusów, lecz jedynie inne jej uzasadnienie. Wcześniej Berlin akcentował ryzyko eskalacji konfliktu i polityczne konsekwencje użycia niemieckiej broni przeciwko celom w Rosji. Obecnie twierdzi, że przekazanie pocisków Taurus nie jest potrzebne, ponieważ Ukraina osiąga podobne efekty innymi środkami. Niemcy wybierają tym samym model wspierania Ukrainy oparty na finansowaniu ukraińskiego przemysłu obronnego, dzięki czemu Kijów osiąga większą samodzielność w tym zakresie. (V. Savinok)
